कबिता- “बिदाई यो बर्षलाई”


हाँस्याै हसायाै मन भित्र सम्म।
नाच्याै नचायाै एक बर्ष सम्म।।
सुन्याै सुनायाै बियोगका गित।
रम्याै रमायाै साथि संगि शीत।।
रोयाै रुवायाै मुटु त्यो दुखाई।
यो बर्षलाई गरियो बिदाई।।
न्यावलि गायो अतितका गित।
पुतली डुल्यो बनकुञ्ज शीत।।
सुनाैला थिए धानका ती बाला।
निथ्रुक्कै पारे असिनाका माला।।
मैनाले फेरि बेदना बताई।
यो बर्षलाई गरियो बिदाई।।
गुराँस फुल्यो सालघारी भित्र।
काफल पाक्यो लटरम्म शीत।।
उस्तै छन् दिन उस्तै छ बसाई।
बर्षेनिले त पहिरो खसाई।।
मुनामा बसि कोहिली कराई।
यो बर्षलाई गरियो बिदाई।।
जमिन फेरि चिरा परि फुट्यो।
यो छातिभित्र ज्वालामुखी उठ्यो।।
हावा र हुरी घरभित्र बेरी।
नाँङ्गै छ छाती पेट पनि फेरि।।
कहिले सम्म हुने हो भलाई।
यो बर्षलाई गरियो बिदाई।।
नआवस् फेरि नयाँ बर्ष उस्तै।
भत्केका नाैला सपना ती जस्तै।।
ल्याएर खुशि नयाँ बर्ष आउँ।
आशा भराेसा बनी गित गाउँ।।
तिम्रै छ आशा बस्नेछाै पर्खाई।
यो बर्षलाई गरियो बिदाई।।

लेखक डिल्ली थापा